Krakatau - terugkeer van het leven
                          krakatau horizon
                           Rakata - 0 km             Lang Island - 3 km                                 Sebesi - 18 km    Sebuku - 26 km               Sumatra (Rajabasa) - 44 km

Peter J. van Dijk

De geschiedenis van het biologisch Krakatau onderzoek (English)

Het laden van de foto's duurt even..........


Inhoud:


De uitbarsting van 1883            Waarom is het biologisch Krakatau onderzoek belangrijk?         Waar ligt Krakatau?

Waarom begon Melchior Treub dit onderzoek?        Het biologisch Krakatau problem

Krakatau expedities

De controverse tussen Backer and Docters van Leeuwen                        Interview met Prof. H.C.D. de Wit                       
Mijn kritiek op Simon Winchester's Krakatao boek                        Verschillende afbeeldingen van pre-1883 Krakatau

Het leven is teruggekeerd op Krakatau                    Treub                        Backer                     Docters van Leeuwen

Dammerman                        Ernst                        Mijn verantwoording                      Links    
         






"Krakatau is een reliekschrijn voor biogeografen omdat haar ecosystem vernietigd 
 en weer opnieuw gevormd is binnen het wetenschappelijke geheugen"

                    From: The Song of the Dodo ~ island biogeography in an age of extinctions,
David Quammen 1996 , Scribner, Singapore (p136)






De uitbarsting van 1883
De Krakatau archipel ligt in het midden van de Soenda straat die Java en Sumatra van elkaar scheidt
. Op 27 augustus 1883 blies een enorme vulkanische uitbarsting 2/3 van het hoofdeiland weg en bedekte de restanten met een tientallen meters dikke laag van gloeiend hete as. De eilanden die tot dan toe met een dicht tropisch regenwoud bekleed waren geweest werden in een klap van alle leven ontdaan.

Top

Waarom is het biologisch onderzoek aan Krakatau zo belangrijk?
Krakatau
is beroemd vanwege haar vukanisme en geologie. De Nederlandse geoloog Rogier Verbeek schreef een rapport over de oorzaken en gevolgen van de uitbarsting en werd daarmee de grondlegger van de moderne vulkanologie. Er zijn verschillende websites over dit onderwerp en er is een nieuw klassiek boek op dit gebied:  Simkin en Fiske's Krakatau 1883. Krakatau is veel minder bekend om haar biologie. Dat is jammer want internationaal gezien wordt Krakatau beschouwd als het best onderzochte voorbeeld van een primaire successie (vegetatie ontwikkeling op kale bodem) in de tropen en bovendien hebben de gegevens van het Krakatau onderzoek een belangrijke rol gespeeld in het testen van de beroemde Theorie van de Eiland Biogeografie van MacArthur en Wilson.  In 1883 was Krakatau een onderdeel van Nederlandsch Indie en de eerste 70 jaar van het onderzoek werd door Nederlandse biologen uitgevoerd. Nadat het onderzoek bijna 30 jaar stil lag werd het in de jaren 80 van de vorige eeuw weer opgepakt door Indonesische, Australische, Japanse en Engelse onderzoekers.  Al dit onderzoek bouwt voort op het werk van Nederlandsche biologen. Des te merkwaardiger is het dat er in Nederland zo weinig over bekend is.

Er is tot nu toe weinig over de geschiedenis en de onderzoekers van het biologisch Krakatau probleem gepubliceerd. Het half-wetenschappelijke boek van Ian Thornton, Krakatau, the destruction and reassembly of an island ecosystem, is onvolledig en op plaatsen fout. In het populair-wetenschappelijke boek van Simon Winchester (Krakatoa, the day the world exploded) staan staat vol met fouten wat betreft de biologie en de geologie (zie hieronder).  


Top

Waarom begon Melchior Treub met biologische Krakatau onderzoek?
Eilanden waren een populair onderwerp in de biologie van de tweede helft van de 19de eeuw. Darwin had geschreven over de kolonisatie van eilanden door planten en dieren in The Origin of Species (1859).  Zijn vriend Hooker had de plantengroei van de Galapagos archipel bestudeerd en de mechanismen van zaadverspreiding beschreven.  Nog geen drie jaar voor de Krakatau uitbarsting had Wallace, de mede-ontdekker van natuurlijke selectie, een boek getiteld Island Life gepubliceerd. En in 1885, twee jaar na de Krakatau uitbarsting, kwam het rapport van de Challenger-expeditie uit:  The Report on the Present State of Knowledge of various Insular Floras, being an introduction to the First Three parts of the Botany of the Challenger Expedition, geschreven door William Botting Hemsley. De inleiding van het rapport bestond uit een overzicht van alles wat er tot dan toe bekend was over de samenstelling en het ontstaan van eiland flora's.  Botting Hemsley hoopte dat het een aanwijzing voor reizigers zou zijn over de soort van de waarnemingen die nodig waren om dit boeiende onderwerp verder te helpen. Dat was een jaar voordat Melchior Treub, de directeur van 's Lands Plantentuin te Buitenzorg, voor de eerste keer Krakatau bezocht.


In zijn verslag van dat bezoek (Notice sur la Novelle Flore de Krakatau - 1886) verwijst Treub naar het inleidende overzicht van het Challenger rapport. Hij benadrukt dat wat bekend is van de kolonisatie van eilanden beperkt is tot lage koraaleilanden. Hoewel de vegetaties van hoge oceanische eilanden onderzocht waren, bijvoorbeeld van San Juan en Ascention Eiland, waren er geen directe waarnemingen van de flora ontwikkeling van hogere eilanden. De sterilisatie van Krakatau was daarom een unieke mogelijkheid om hierin te voorzien. In 1886 was Treub volledig overtuigd van de komplete sterilisatie en bediscussieerde dit in een aparte alinea van zijn verslag,  Het is daarom merkwaardig om, zoals Backer 40 jaar later zou doen, Treub's waarnemingen te gebruiken als argumenten tegen de volledige sterilisatie. Zoals echter verderop op deze website duidelijk zal worden had Backer sterke persoonlijke motieven voor de publicatie van zijn Krakatau boek en interesseerde de herkolonisatie van Krakatau hem in het totaal niet. 

Top

The Biological Krakatau Problem
Het Biologisch Krakatau Probleem werd voor het eerst duidelijk geformuleerd door Alfred Ernst in zijn boek uit 1908:

Hoe Krakatau als een eiland van behoorlijke hoogte een nieuwe vegetatie verkrijgt
en in welke opeenvolgende stadia de nieuwe plantensoorten op het eiland verschijnen
en wat de externe krachten zijn die de kolonisatie bewerkstelligen.  


Probleem wordt hier dus gebruikt in de betekenis van vraagstuk. Onterecht hebben Thornton en Winchester met het "Krakatau probleem" de controverse tussen Backer and Docters van Leeuwen aangeduid.

De belangrijkste vroege onderzoekers van het Biologisch Krakatau Problem waren:
1. Melchior Treub (1851 - 1910). Directeur van 's Lands Plantentuin te Buitenzorg (Bogor)(1880 -1909)
2. 
Cornelis Andries Backer (1874 - 1963). "Botanist voor de Flora van Java"
3. Willem Marius Docters van Leeuwen (1880 - 1960)Directeur 's Lands Plantentuin te Buitenzorg (1919 -1932)
4. Karel Willem Dammerman (1888 - 1951) Directeur 's Lands Plantentuin te Buitenzorg (1932-1939)
5. Alfred Ernst (1875 - 1968). Professor van de Universiteit van Zürich
Top


Krakatau expedities

Hoewel Krakatau niet erg afgelegen ligt, op slechts zo’n 175 km westelijk van Jakarta en in midden in de druk bevaren Sunda Straat, waren voor het onderzoek goed geplande en kostbare expedities nodig. De Sunda Straat ligt in het verlengde van de Indische Oceaan met als gevolg dat de golven er zeer hoog kunnen zijn. Ook de moessons maken dat het er flink tekeer kan gaan. Het aanlanden was moeilijk door de hoge kliffen en het ontbreken van beschutte baaien. Omdat bronnen ontbreken moet alle drinkwater meegenomen worden.  Desondanks probeerde in 1921 de Zweedse botanicus Olof Arrhenius om met een kleine zeilboot die hij gehuurd van de plaatselijke bevolking Krakatau vanaf de westkust van Java te bereiken. Na drie afmattende dagen moest hij echter onverricht ter zake terugkeren. Treub en Docters van Leeuwen en Dammerman maakten gebruik van gouvernementsstoomschepen met een aanzienlijke bemanning. Daarom was het een flinke voorbereiding noodzakelijk en waren de expedities kostbaar.





Luister hier naar het nieuwe regenwoud van Krakatau   (terug naar het interview)
 



 
Strait Sunda Krakatau group

                                                                                 
Links: de Krakatau archipel ligt in het midden van de Soenda Straat tussen Java en Sumatra. De eilanden Sebesie en Seboekoe waren minder sterk door de uitbarsting van 1883 getroffen en kunnen als bron of als stepping stones voor de planten en dieren die Krakatau herkoloniseerden gediend hebben (zie de afstanden op de foto bovenaan de website). Rechts: De Krakatau archipel tegenwoordig - het vierde eiland, Anak Krakatau (Kind van Krakatau) is een nieuwe vulkaan die in 1927 boven het zee oppervlak uitgroeide. De geoloog Rogier Verbeek had dit 40 jaar eerder voorspeld in zijn boek over de geologie van Krakatau. Satelliet foto's afkomstig van NASA.


      Rakata 1886
Rakata in 1886: De lichte en sterk ge-erodeerde aslaag is duitelijk zichtbaar. Ter vergelijking, de top is ruim 800 meter hoog.



                VERBEEK LANDING
Krakatau, Juni 1886, drie jaar na de uitbarsting.  Melchior Treub, Directeur van 's Lands Plantentuin te Buitenzorg (staand links) is de eerste bioloog die Krakatau bezoekt, als deelnemer van een expeditie die door de geoloog Rogier Verbeek geleid werd (in het midden, donkere kleding).





                        Treub maanlandschap
Treub op Krakatau (links onder, zittend), Juni 1886. Bijna drie jaar na de uitbarsting hebben de hevige regens de zachte aslagen sterk ge-erodeerd. Het is bijna onmogelijk het eiland verder binnen te dringen.


Notice

Treub's notitie over de Nieuwe Flora van Krakatau, gepubliceerd in de Annales du Jardin de Buitenzorg 1888, 7: 213-223. Het was een verkorte weergave van de lezing die Treub hield op een vergadering van de Academie van Wetenschappen te Amsterdam op 28 januari 1888. Het artikel werd inhet tijdschrift Nature besproken door William Botting Hemsley, de schrijver van de Challenger-expeditie verslagen.

                          expedition 1908
De expeditie van de Topografische dienst naar Krarakau in mei 1908. Uiterst links zit de botanicus C.A. Backer.  Op dit dit moment gelooft Backer nog heilig in de volledige sterilisatie van Krakatau. Twintig jaar later is hij volledig van mening veranderd en zal hij aannemelijk proberen te maken dat een deel van de oorspronkelijke planten de uitbarsting heeft overleefd. Uiterst rechts staat Edward Jacobson, de eerste zooloog die Krakatau bezoekt, met een insectennet in zijn handen. Hiervoor waren er al drie botanische expedities geweest en daarom vond Dammerman (1948) dat de zaak van Krakatau zelf verwaarloosd was. Hij refereerde hierbij duidelijk aan het late zoologisch onderzoek en niet aan het botanisch onderzoek en daarom gebruikt Simon Winchester het citaat van Dammerman in een volstrekt verkeerde context.
                               

Rakata in 1919

Rakata Zuid Oost zijde. 6 oktober 1919, gezien vanaf het schip. Op de voorgrond Casuarina and Barringtonia bos. De laagste hellingen zijn bedekt met een  gras-savanne (licht) en verspreide  bosjes (donker). Een paar jaar later waren de bosjes aaneengegroeid tot een bos en was de gras savanne vrijwel volledig verdwenen. Hoger op de hellingen een gesloten plantendek van Cyrtandra sulcata.


                                 vegetation succession

De opeenvolging van de vegetatie types op Krakatau de eerste 50 jaar. Gebaseerd op W.M. Docters van Leeuwen, 1936. Krakatau, 1883 to 1933 A. Botany.  E.J. Brill, Leiden. Dit is een versimpelde weergave, in werkelijkheid waren er verschillen tussen de eilanden en op verschillende hoogte zones van Rakata.




                                 seed plant recolonization

De toename van de nieuwe Krakatau flora in de eerste 50 jaar. Het aantal zaadplanten soorten gevonden op de opeenvolgende expedities, in totaal en opgesplitst naar zaadverspreidingsmechanisme (zee, wind, vogel/vleermuis en mens). Uit: W.M. Docters van Leeuwen, 1936. Krakatau, 1883 to 1933 A. Botany. E.J. Brill, Leiden.

                                Top


       And idiot everywhere.............................

         Backer portait        bijschrift Backer        Docters van Leeuwen
C.A. Backer (l) en W.M. Docters van Leeuwen (r) waren niet bepaald elkaars vrienden. Backer schreef met potlood  "and idiot everywhere" onder Docters van Leeuwen's functies in zijn eigen kopie van de Krakatau Excursions Guide van het  4de Pan Pacific Science Congress dat in 1929 op Java gehouden werd. Backer gaf zijn eigen versie van het Krakatau kolonisatie probleem in een boek dat bij gratis uitdeelde aan de deelnemers van de congres excursie naar Krakatau. Het tijdschrift Nature (1930) merkte op dat het betreurd moest worden dat meneer Backer het medium van een wetenschappelijk werk gekozen had als uitlaatklep van zijn eigen opgekropte gevoelens. Op de foto draagt Backer een zogenaamde toetoep, een oud-indische jas met hoge kraag. Terug in Nederland liet Backer een toetoep van tweed voor zich maken. Ian Thornton beschrijft Backer in zijn boek als een soort excentriekeling want hij had een tropenhelm van tweed laten maken om in Holland te dragen. Ik vermoed dat dit een verkeerde interpretatie van het toetoep verhaal is.


          Backer-last-page

De laatste bladzijde van "The Problem of Krakatao as seen by a Botanist", door C.A. Backer, voormalig governement botanist voor de flora van Java, Uitgegeven door de auteur. Wijlen professor H.C.D. de Wit heeft me uitgelegd dat het voorblad alles verklaarde. Volgens Backer hadden de andere Krakatau onderzoekers onvoldoende kennis van de flora van Java. Het waren wat dat betreft een stelletje amateurs, geen professionals. De reden van de publicatie was Backer's ontslag als governement botanist voor de flora van Java door Docters van Leeuwen. Een deel van de problemen tussen Backer en Docters van Leeuwen lag in het feit dat Backer een perfectionist was en daardoor traag publiceerde. De belangrijkste factor waren echter de botsende, volsterkt verschillende karakters.   
Top



Luister hier naar een intervoew met wijlen Prof. H.C.D. De Wit, een collega van Backer and Docters
van Leeuwen, opgenomen in mei 1996


            de Wit
Prof. H.C.D. de Wit, op bezoek bij het Bogor Herbarium in 1994. De Wit de beheerder van de Bogor Botanical Gardens gedurende de Japanse bezetting. Omdat de Japanse keizer zelf een bioloog was werden biologen wat beter behandeld dan andere mensen en mochten ze onder bewaking hun werk blijven doen. Na de Tweede Wereld oorlog was De Wit eerst lector bij het Leidsche Herbarium en later professor in de Planten Taxonomie van de Wageningen Universiteit.

A. De Wit over de botsende persoonlijkheden van Backer en Docters van Leeuwen (switch off the Krakatau sound first).



B. De Wit over Backer's Krakatau boek 


                         
        Top


Mijn kritiek op Simon Winchesters Krakatoa

Ik ben met veel enthousiasme en interesse aan Simon Winchester  Krakatoa - The day the world exploded begonnen. Totdat ik bij hoofdstuk 10 aankwam: The Rising of the Son. In dit hoofdstuk beschrijft Winchester het ontstaan van Anak Krakatau en het biologisch onderzoek van Krakatau.  Hij oordeelt over het biologische Krakatau onderzoek: “Om kort te gaan; slechte wetenschap had de mensheid vol vraagtekens achtergelaten, een heleboel vragen waren onbeantwoord gebleven, het raadsel van Krakatau was in feite onopgelost en zou, hoogstwaarschijnlijk, altijd onopgelost blijven” (blz.  348, Nederlandse vertaling, uitgegeven door Atlas). Dit krasse oordeel is uitsluitend gebaseerd op Backer’s beschuldigingen. Uit de gebezigde stijl kon Winchester gemakkelijk opmaken dat Backer nog andere motieven had dan alleen puur wetenschappelijk.  Dat kon hij ook weten uit het boek van Ian Thornton. Kennelijk had hij geen behoefte aan een genuanceerd verhaal. Winchester heeft het verder over “slordig veldwerk” en “haastige conclusies”. Maar wie is hier nu slordig? Op blz 341 schrijft Winchester: “Er was iets wat duidelijk had meegeholpen, want tegen de tijd dat het jaar erna nieuwe bezoekers arriveerden, had er een orgie plaatsgevonden van overweldige groei”. De suggestie hier is dat de overweldige groei veroorzaakt werd door uitgroei van planten die de uitbarsting overleefd hadden. Maar wat er in werkelijkheid aan de hand is, is dat Winchester hier een blunder maakt: de volgende expeditie vond niet 1 jaar later plaats, maar 11 jaar later. Ik heb Simon Winchester hier op gewezen via zijn website, maar er nooit antwoord op gekregen. Over de kwaliteit van het geologische deel van  Krakatoa - The day the world exploded kan ik zelf niet goed oordelen, maar in een bespreking in Science  klagen Simkin en Fiske erover dat het ook vol staat met fouten. De Nederlandse vertaling heeft lang op zich laten wachten (2005) en is nu blijkbaar niet meer nieuw te verkrijgen. Overigens valt ook de vertaling het een en ander te verwijten: Winchester noemt Verbeeks geologisch verslag “heroic” wat met “hoogdravend” vertaald wordt! En een bladschimmel (leaf blight), wordt vertaald met “bladluis”.  

          Top

       Krakatau-Congress-Excursion

Het vierde Pan Pacific Science Congress, de Krakatau excursie op 13 mei 1929. Backer's 
extreem polemische boek was op de avond ervoor uitgedeeld.

Pacifci Science Congress Bandung

De plenaire vergadering van het Pacific Science Congress in Bandung, later gedurende die week. Docters van Leeuwen zit derde van links, Dammerman zit naast hem, tweede van links. Tweede van rechts is professor Went, die het planten groeihormoon auxine samen met zijn zoon Frits ontdekt had.

Top



Different impressions of pre-1883 Krakatau                               rakata-pre-eruption                

Computer-generated image of Krakatoa before the eruption (BBC)

                   

Three times Rakata before the August 1883 eruption. Above, a realistic profile drawn in 1836,  below 
right the artist's impression from  The Illustrated London News , September 1883, which also covers 
The Day the World Exploded; and below left,  a BBC computer impression, apparently based on the
artist's impression.

                    Top



Life has returned to Krakatau................

 Rakata at a distance

                     Rakata today from a distance

                     rakata today gap

Rakata from a distance (above) and below a gap inside the new Rakata rain forest in 1996.

Top





Melchior Treub (1851 - 1910)

Treub with visitor

Melchior Treub (links) met een onbekende bezoeker.

Grondlegger van het biologisch Krakatau onderzoek. Treub bezocht Krakatau als eerste bioloog in 1886, dus bijna drie jaar na de uitbarsting. Treub was in 1880 naar Nederlandsch Indië gekomen om directeur van ’s Lands Plantentuin te Buitenzorg te worden. Treub was een studiegenoot van Hugo de Vries en leerde via hem Darwin's Origin of Species kennen (De Vries had een tweede-hands Duitse vertaling op de kop getikt). Treub was een celbioloog die vooral de bevruchtingsprocessen van planten met de microscoop bestudeerde, een hot topic in die dagen. Hij had weinig kennis van de Indische flora, maar de door hem op Krakatau verzamelde planten werden door specialisten van het Herbarium van de Plantentuin gedetermineerd.  Treub was een uitstekend organisator en networker en onder zijn bewind kende de Plantentuin een ongekende groei. Een groot aantal onderzoeksinstituten werden aan de Plantentuin toegevoegd en op zijn initiatief werden in een aantal Europese landen zogenaamde Buitenzorgfondsen opgericht die onderzoekers van faam in staat stelden om voor een half jaar een sabbatical in NI te komen doen. Op Treub’s initiatief vonden respectievelijk in 1897, 1906 en 1908 volgende Krakatau expedities plaats, waaraan vaak buitenlandse gastonderzoekers deelnamen zoals Penzig (It), Clautriau (Be), Ernst (Ch), Campbell (USA), Pulle (NL), en ook personeel van het Herbarium (Boerlage, Backer, Valeton, Raciborski) met goede plantenkennis. Treub had een zwakke gezondheid en moest daardoor in 1906 en 1908 verstek laten gaan. Treub ging in 1909 met pensioen.

Top

Cornelis Andries Backer  (1874 - 1963)

Backer op Java

Cornelis Andries Backer op een plantenverzameltocht op Java, d.d. 19 september 1913. De tekst op de achterkant luidt: "De kleine schelm met de stro hoed ben ik. Netjes geschoren. Indja was mijn mandoer (opzichter van de koelies). Zijn trots was om mijn geweer te mogen dragen, dat alleen gebruikt werd om planten uit onklimbare bomen te schieten". Uit: Patricia Faasse (1995) Between Seasons and Science. SPB Academic Publishing, Amsterdam.

Backer was een onderwijzer en gepassioneerd amateur plantenverzamelaar. Hij kwam in 1901 naar Nederlandsch Indie om in Weltevreden les te gaan geven op een internaat. Hij correspondeerde veel met het Herbarium  in Buitenzorg en maakte indruk op Treub. Daarom kreeg hij in 1905 een aanstelling als assistent van het Herbarium met als opdracht een schoolflora van Java te schrijven. Backer werd door Treub op de Krakatau expedities van 1906 en 1908 meegestuurd. In zijn sumiere verslag uit 1909 toont Backer zich geheel overtuigd van de volledige sterilisatie. Wat betreft de Java flora bleek al gauw dat de collecties in het Buitenzorgse Herbarium onvolledig waren. Op eigen verzoek werd Backer daarom belast met het verzamelen van ontbrekend materiaal. Omdat zijn chef bij het Herbarium, J.J. Smith, het hier niet mee eens was werd Backer door J.C. Koningsberger, de opvolger van Treub, benoemd tot Botanist van de Java-Flora, en direkt onder de direkteur van ’s Lands Plantentuin geplaatst. In 1913 kreeg Backer een hoog lopend conflict met S.H. Koorders, een houtvester van de Dienst voor het Boschwezen, die lange tijd bij het Herbarium gedetacheerd was geweest. Koorders had een Exkursionsflora von Java gepubliceerd en was daarmee op Backer’s werkterrein gekomen. In reactie hierop gaf Backer in eigen beheer een omvangrijk pamflet uit (Kritiek op de Excursionsflora von Java) waarin hij met talloze voorbeelden aantoonde dat er weinig van Koorders’ Flora klopte. Bovendien bekritiseerde hij vooraanstaande professoren, die gunstige recenties over de Exkursionsflora hadden geschreven. Koorders’ chef trachtte tevergeefs Backer een officiele berisping te bezorgen, die tot ontslag kon leiden. Aangezien Backer gelijk bleek te hebben werd de zaak in de doofpot gestopt. De opvolger van Koningsberger was Docters van Leeuwen, die wat betreft persoonlijkheid en wetenschappelijke interesse sterk botste met Backer. Bij een bezuiningingsronde in 1924 werd Backer aan de kant gezet bij ’s Landsplantentuin. Backer ging vervolgens aan het werk bij het particuliere proefstation voor de suiker in Passoeroean, in Oost Java. Toen in 1929 werd het vierde pan Pacific Science Congress op Java gehouden, waar het geologisch en biologsch Krakatau onderzoek een belangrijke plaats in nam, zag Backer een mogelijkheid om de oude rekening te vereffenen. Omdat Docters van Leeuwen’s onderzoek op het congres een belangrijke rol zou spelen publiceerde Backer voor het eerst een boek in het Engels, The Problem of Krakatau, as seen by a Botanist, waarin hij de volledige sterilisatie ter discussie stelde en het onderzoek sterk bekritiseerde en belachelijk maakte. Dit boek werd aan alle congresgangers uitgedeeld. Het boek werd later in wetenschappelijke tijdschriften als Science en Nature besproken. Backer keerde in 1931 naar Nederland terug, waar hij als gastmedewerker van het Rijksherbarium bleef doorwerken aan de Flora van Java, in latere jaren samen met Backhuizen van den Brink. In 1936 kreeg hij een eredoctoraat van de Universiteit van Utrecht. Twee jaar na zijn dood, in 1963, verscheen zijn levenwerk, de Flora of Java, een onvoorstelbaar gedetailleerd en nagenoeg foutloos driedelig werk, i.v.m. de onafhankelijkheid van Indonesie, noodgedwongen in het Engels.  Backer's werk staat bij plantentaxonomen in hoog aanzien.


Top



Willem Marius Docters van Leeuwen (1880 - 1960)

High tea with Docters van Leeuwen

Willem Marius Docters van Leeuwen (links). Thee voor de directeurswoning in 's Lands Plantentuin te Buitenzorg. Op de achtergrond is het Treub laboratorium zichtbaar dat gebruikt werd door de buitenlandsche gastonderzoekers tijdens hun Buitenzorg verblijf. Het werd geopend in 1914, vier jaar na Treub's overlijden.
I

Docters van Leeuwen werd in 1919 benoemd tot Directeur van ’s Lands Plantentuin. Docters van Leeuwen was een all round veldbioloog, wat de Engelsen een naturalist noemen. Was zeer geboeid door het Krakatau onderzoek van Treub, waar onder Koningsberger niets meer aan gebeurd was. Hij maakte tussen 1919 en 1932 een groot aantal expedities naar Krakatau. Hij was de eerste bioloog die de ruim 800 meter hoge top van Rakata bereikte en de vegetatie van de hogere delen onderzocht. Publiceerde over de ontwikkeling van de Krakatau flora, de vergelijking met andere eilanden in de Sunda straat en hield hierover talloze voordrachten op congressen. Was professor Botanie aan de Medische  Faculteit van Batavia.  Was de directe chef van Backer, maar de twee konden totaal niet met elkaar overweg. Wist Backer in 1924 te lozen. Toppunt van zijn wetenschappelijke roem zouden de excursie en de voordrachten naar en over Krakatau tijdens het grote vierde Pan Pacifische Science Congress worden in 1929. Verzorgde samen met Dammerman (Fauna) en Stehn (Geologie) een Krakatau boek voor dit congres. De gebeurtenis werd echter ernstig verstoord door de verspreiding van Backer’s boek, waarin de basis (de sterilisatie) van zijn onderzoek werd ondermijnd en hij belachelijk werd gemaakt. Vertrok in 1932 uit Indië naar Nederland mede ten gevolge van de bezuiningen bij het gouvernement i.v.m. de economische crisis. Werkte aan de weerlegging van Backers beweringen en publiceerde in 1936 een dikke monografie over de Botanie van Krakatau, die positief werd onvangen in o.a. Nature. Was van 1942 tot 1951  buitengewoon hoogleraar in de tropische plantkunde aan de Universiteit van Amsterdam.

Top




Karel Willem Dammerman (1888 - 1951)

dammerman

Karel Willem Dammerman, links

Zooloog, werkte aanvankelijk onder Docters van Leeuwen bij het Zoologisch museum. Nam vanaf 1919 de zoologische kant van het Krakatau onderzoek voor zijn rekening. Bezocht tussen 1920 en 1936 de Krakatau groep vele malen. Volgde in 1932 Docters van Leeuwen op als directeur van ’s Lands Plantentuin. Schreef een dikke monografie over de Zoologie van Krakatau. Ging in 1939 terug naar Nederland, maar een Engels boek kon toen niet gepubliceerd worden. Daarom werd zijn boek pas in 1948 gepubliceerd. Overleed vrij snel daarna, in 1951.  

Top




Alfred Ernst (1875 - 1968)

Ernst en DVL

Krakatau 1932. In het midden Alfred Ernst, rechts van hem met hoed, Docters van Leeuwen, verder rechts Frits Went, (ontdekker van het plantenhormoon auxine!), toen persoonlijke assistent van Docters van Leeuwen). Verder Ernst's vrouw en drie assistenten van de Plantentuin


Alfred Ernst was een professor in de Botanie aan de universiteit van Zurich. Maakte deel uit van een derde expeditie naar Krakatau, in gezelschap van Backer, in 1906, toen hij op sabbatical was. Was een plantengeneticus en een reproductiebioloog. Schreef een boek getiteld The New Flora of the Volcanic Island of Krakatau in 1908, dat in het Engels vertaald werd. Bezocht de Krakatau groep opnieuw ruim 25 jaar later, in 1932, ditmaal in gezelschap van Docters van Leeuwen. Schreef hierover een tweede boek, ‘Das Biologische Krakatau Problem’. Ernst komt hierin tot de conclusie dat het onmogelijk is om met zekerheid te bewijzen dat de sterilisatie volledig was, maar dat de latere ontwikkeling van de plantengroei laat zien dat mochten er al enige overlevers zijn geweest, de invloed hiervan verwaarloosbaar was.

Top






Background of this website
I visited the Krakatau islands in 1996 for a research program by the Netherlands Institute of Ecology (NIOO). To get a better understanding of the history of the biological Krakatau research and the persons involved in it, I interviewed the late Prof. H.C.D. de Wit, a friend of C.A. Backer, and Mr. Hans Docters van Leeuwen, the son of the director of the Botanic Gardens at Buitenzorg and who visited the Krakatau Islands in 1924 as a boy.  I want to thank Tracey Parrish and David
Fullager for the sound recording of the forest of Krakatau today.
Top

A fairly good account of the history of the biological research on Krakatau is given in Ian Thornton's Krakatau
- The Destruction and Reassembly of an Island Ecosystem
(1996 Harvard University Press London, England).



Links:
More pictures and information about C.A. Backer:
Flora Malesiana Collectors - Backer

Thesis Tracey Parrish (2002):  Krakatau: genetic consequences of island colonization (pdf)

Oxford University - School of Geography:  Krakatau Research Programme

Lecture of Sir Joseph Dalton Hooker 1866: Insular Floras

The Challenger Expedition: Challenger Expedition (1872-1876)

Part one of the Botany of the Challenger Expedition: Botany I


The recolonization of the Icelandic volcanic island Surtsey:  life on Surtsey

Top



Please send your comments to my email address

                  



Document made with Nvu

under development, more to follow .................